Skip to main content
een druppel uit een zee van tijd

Een druppel uit een zee van tijd

Wat schaars is, is kostbaar.
Daarom is dit doosje van hele grote waarde voor mij.
een druppel uit een zee van tijd  (1)

Tijd, ik heb er te weinig van.
Er is geen tijd.
Er is secondelijm.
Er zijn minuutsoepjes.
Er zijn overuren.
Maar er is zo weinig tijd voor wat echt telt.

De lat ligt hoog. Alles moet snel. Neem nu het internet. Dat moet vooral supersnel. Een mens zou heimwee krijgen naar de traagheid van een geschreven brief.

The queen of multitasking, was ik.
Tot ik bij wijlen van mijn troon viel.
De wereld draait zo snel.
Ik wil er graag even af.

Vandaag stond ik vijf uur in de file. Vijf uur.
Op de radio zei ze: “File op de ring rond Antwerpen. Je verliest er een half uur vanaf Antwerpen-Oost tot de Kennedy Tunnel”. Al die mensen die daar op dat moment een half uur verliezen. You do the math. Als ik de verloren tijd van duizend mensen zou sprokkelen langs de kant van de weg, heb ik mezelf al een verlof van bijna vier weken bij elkaar geraapt.  Of nee... Tijd valt niet op te rapen, maar eerder op te dweilen. Want tijd is vloeibaar (2). Er bestaan zeeën van.

Dan zet ik in mijn koele berging een bidon vol met tijd, opgeslurpt in de middenberm van de E40 of ergens waar veel wegenwerken waren. Dan neem ik er iedere dag een thermosje van mee naar het werk. Een heerlijk kopje warme tijd tussendoor.

Hoe dan ook: ik ben al blij met een druppel. Het is een begin. Het begin van een zee.

een druppel uit een zee van tijd

voetnoten:

(1)  Niet te verwarren met de druppel die de emmer doet overlopen, die ik angstvallig in een ander bokaaltje bewaar, ergens achteraan in de kast.
(2) Ik ben er nog niet uit. Of het is vloeibaar. Of het heeft pluimen. Want de tijd vliegt ook wel eens.

Delen: